It hurts
like a gun shot at point-blank range,
like a bullet stacked between the heart,
like a shotgun in the chest,
like a grenade in the mouth,
a knife stabbed in the feet,
no chance,
can't breathe,
shocked,
fear,
and can't move.
Masakit, sobrang sakit lang, May mga bagay na hindi mo alam kung paano ka magrereact. Mga bagay na ayaw mong isuko pero paano kung sila na mismo ang nagsabi sayo na hindi?
Ipipilit mo pa ba? siyempre hindi rin.
sobrang hindi ko na alam, hindi ko na alam, hindi ko na alam, bigla nalang tumutulo uli ang ulan sa mga mata. Hindi mo alam pano pipigilan. ayoko ng ganito, sino bang gusto.
Ayoko na. Sana kung may choice pa lumaban eh, pero wala, Hindi ako martyr para ipaglaban ang laban na talo na. Wala na talaga, Bakit niya kailangan sabihin yun at hindi pa niya binabawi. Hindi kaya magkaroon ng nararamdaman sa iba. Hindi ko alam kung mali pagkakaintindi ko, pero yun na yun. Sobrang yun yun. sobrang masakit lang. Mas masakit pa sa pagkirot ng puso, Dahil itong sakit na tong nararamdaman ko ngayon ay kawalan ng buhay, kawalan ng pag-asa, kawalan ng lahat, mahina ang patak, pero tuloy tuloy lang, titigil ito sa labas, pero sa loob tuloy ang ulan. Sobrang gusto kong sumigaw, sobrang gusto ko magwala, pero sa lahat ng pinagdaanan ko alam kong wala narin tong magagawa, SOBRANG gusto ko lang makawala na sa ganito, bakit ba ganon, laging kulang, masakit, tinanggap ko to na someday mangyayari din to, tinanggap ko to nang inaccept kong magmamahal na ulit ako, dahil nahulog na ko, at minahal ko narin ito.
3 bagay
1. Desisyong magmahal ulit
2. Nahulog na sa tao nang hindi ginugusto
3. Minahal, natuto nang mahalin ang ugali at patuloy pang mamahalin,
ayoko na ng ganito.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento